муносибатҳои меҳнатӣ бо дигар кормандон ҳуқуқи баробар доранд. Ҳамзамон, кормандони ноболиғ дорои имтиёзҳо ва кафолатҳои иловагӣ мебошанд, масалан, дар бахши ҳифзи меҳнат, вақти кор, вақти истироҳат ва дигар бахшҳо, ки дар қонунҳо ва дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ ба таври мушаххас муқаррар шудаанд.

Бо мақсади таъмини ҳифзи саломатӣ ва инкишофи маънавии ноболигон, Конститутсияи ҶТ дар корҳои вазнин, зеризаминӣ ва шароити меҳнаташон зарарнок истифода намудани меҳнати ноболигонро манъ намудааст (қисми 4 моддаи 35). Корҳое, ки истифодаи меҳнати ноболигон дар онҳо манъ аст, чунин таснифбандӣ мешаванд:

• корҳои вазнин;
• корҳои шароиташон зарарноку хатарнок;
• корҳои зеризаминӣ;
• корҳое, ки ба саломатӣ ва рушди маънавии ноболигон зиён расониданаш мумкин аст.

Рӯйхати мушаххаси чунин корҳо бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 4 марти соли 2014, №169 "Дар бораи Рӯйхати корҳои шароиташон зараровар ва хатарнок, ки ба истифодаи меҳнати шахсони аз 18 сола хурд иҷозат дода намешавад ва ҳадди меъёрҳо ҳангоми дастӣ бардоштан ва кашондани борҳо", тасдиқ шудааст.

Барои кормандони ба синни ҳаждаҳ нарасида, давомнокии вақти кӯтоҳи кории кутоҳи корӣ: барои кормандони аз чордаҳсола то шонздаҳсола - на зиёда аз 24 соат дар як ҳафта ва барои кормандони аз шонздаҳсола то ҳаждаҳсола - на зиёда аз 35 соат дар як ҳафта, муқаррар карда шудааст. Барои таълимгирандагони