олимартаба донистанашаванда буданд. Маҳз роҳбаре, ки донистанашаванда аст, ӯро дар кам ҳолатҳо аз ҳолати мувозинатӣ метавон берун овард.

Аз ин ҷост, ки дар хиради менеҷмент таъкид карда мешавад, ки роҳбари хирадманд бояд дар ҳама вақт барои ҳама шахси зарурӣ бошад, яъне барои донишмандон донишманд ва барои кишоварзон кишоварз ва барои тоҷирон тоҷир бошад. Ин санъати боваркунонии кормандон буда, як шакли қадршиносии онҳо ҳисобида мешавад ва дар роҳбарӣ хеле самарабахш аст. Барои аз уҳдаи ин нақш пурра баромадан, роҳбар бояд хислати ҳар як корманди хеш, рафтори аксари мизоҷон ва мардуму халқу миллатро омӯхта, онро дар вақти зарурӣ моҳирона иҷро карда тавонад ва барои баланд бардоштани санъати роҳбарии худ боз дигар сарчашмаҳоро низ ҷустуҷӯ намояд.

Қадами чорум, ин поктинатӣ ва поксириштии роҳбар мебошад. Бояд тарзе кору фаъолият намуд, ки доимо дастро аз кори бад ва рафтори бад нигоҳ доред ва ба хатоҳо роҳ надиҳед. Номи накӯи мо ба он вобаста аст, ки чиро мо пинҳон медорем ва чиро ба марази тамошо пешниҳод менамоем. Албатта, зиндагонӣ хеле мураккаб аст ва касе аз хато эмин нест, вале худ гуноҳ карда, ба сари дигаре бор кардан ва камбудиҳои хешро ба дигаре ҳавола додан, хатое мебошад, ки дар менеҷмент нобахшиданист. Баҳонаҷӯӣ ва аз ҷавобгарӣ дар канор гирифтани роҳбар, монандӣ корди кунди ҷарроҳ мебошад, ки нисфи бадани беморро буридаасту дар ҷои асосӣ корношоям гашта, ӯро ба ҳалокат оварда мерасонад. Аксари роҳбаронро худи хатоҳо не, балки ислоҳи онҳо сарнагун месозанд, яъне вақте ки хатое содир мекунад, ба ҷои баҳонаҷӯӣ онро мардонавор ба дӯш гирифта, сари вақт аз паи ислоҳи он кӯшед ва агар такроран содир нашавад, ин аллакай бурди роҳбар аст. Беҳтараш то мардум хабар ёфтан, онро зуд аз байн бардоред, ки боиси харобии ҳокимиятатон нагардад. Чуноне ки дар ҳикояи «Подшоҳ ва раиси вилоят» омадааст.

Ривоят мекунанд, ки Подшоҳе дар Миср ҳукмронӣ мекардааст, хеле одил ва олим. Аз ин фурсати муносиб дуздону ғоратгарон истифода карда, дар вилоят ба бенизомию бетартибӣ даст заданд. Подшоҳ маҷбур гашт, ки ба раиси вилоят, ки марди хеле золим буд, аз истифодаи тамоми ҳуқуқҳо барои ба низом даровардани муҳит иҷозат диҳад. Дар ҳақиқат раиси вилоят тартиботро ҷорӣ карда, вилоятро аз ғоратгарону дуздон ва бедодгарон тоза кард, аммо кор ба