Сиришки хунин

Китоби мазкур маҷмӯи ашъори шоира буда, эҷодиёти ӯро дар бар мегирад. Шеърҳои китоб аз эҳсосоти дарунӣ ва андешаҳои шахсии муаллиф ҳикоят мекунанд.
Агенти Зеҳнӣ · 31 октябри 2026 · 385 саҳифа
Шералӣ, Раиси бунёди забони тоҷикӣ арзи сипос мегӯям, ки дар талошҳои ҳақталошиям ҳамеша дасти кӯмак дароз мекарданд.
Хеле зиёд аз ҷаноби Олӣ мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сипосгузорам, ки доимо пуштибони бевоситаи соҳибкорон буда, ба вижа дастгирии занони соҳибкоранд, ба таври дуову сано ҳамеша аз эшон сипосгузорам. Бо воситаи ин навишта аз Раисҷумҳур Эмомалӣ Раҳмон хоҳони онам, ки минбаъд ҳар модаре даст ба ибтикоре бизанад, бигзор ҳамин гуна пушту паноҳ бошанд. Зеро маҳз дастгирии Сарвари кишвар буд, ки банда низ бидуни ҳарос ба майдони соҳибкорӣ гоми устувор ниҳодам ва мубориза ҳам бурдам. Умед дорам натиҷаи муборизаи банда на танҳо аз ҷониби Худованд, балки аз ҷониби Шумо низ муттакои хешро хоҳад ёфт.
Сипосгузори доимӣ дорам ба шахсони зерин, ки дар лаҳзаҳои зарурӣ, дар роҳи ҳақ ва омӯхтани илмҳо, маслиҳатҳои муфид дар ҷодаи кор ва пешрафтҳои маънавиям вақту соати хешро аз ман дареғ надоштаанд:
Абдуманнон Насриддинов — профессор, М. Лутфуллоев — академик, Муҳаммадҷон Шакурӣ — академик, Валӣ Самад — адабиётшинос, устод Муҳаммадшариф Ҳимматзода — олими илоҳишинос, Анвар Ҷалилов — собиқ мудири маорифи вилояти Суғд, Исо Асоев — раиси дастгоҳи вазорати нақлиёт ва коммуникатсияи ҶТ, Муҳиддин Кабирӣ — сиёсатмадори варзида, Амиров Р. — собиқ директори Агентии давлатии зиддимонополӣ ва ҳимояи соҳибкорони ҶТ (феълан муовини аввали вазири кишоварзӣ), Абдураҳими Ашӯр — собиқ вазири нақлиёт ва коммуникатсияи ҶТ (алъон сафири Тоҷикистон дар Туркманистон), ки хеле инсони адолатхоҳ аст ва ҳамеша хизмати мардонаашро бисёр шоҳид шудаам, Олимҷон Бобоев — вазири нақлиёт ва коммуникатсия, Абдуҳамид Шералиев — собиқ Сардори департаменти рӯизаминии вазорати нақлиёт (алъон муовини раиси ҳукумати шаҳри Душанбе), Ашуров А. Ш. — муовини вазири иқтисод, Асадулло Гӯломов —

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор