Буд-набуд, писараки ятиме буд. Вақте ки падараш вафот кард, ӯ ҳамагӣ шаш сол дошт. Модараш аз пагоҳ то бегоҳ тоқӣ дӯхтаву ба фурӯш дода, бо сад азоб сару нӯги рӯзгори бечорагиашро дармеёфт ва бо машаққат қути лоямуте ба даст меовард. Аввалҳои тобистон, ҳангоми дарави гандум, ҳамроҳи писаракаш аз пайи даравгарон рафта, сараки вақти дарав рехтаро чида, кӯфта, донаҳои гандумро ҷудо карда, бирён мекард. Гандумбирён аҷаб бамаза буд. Баъзан модараш онро дар ӯғурча