Чун давои дардамро
Аз духтурам шунидам,
«Сафсата!» — гуфта, бо завқ
Бар гапи ӯ хандидам.

Хандидам дар назди ӯ,
Дар кӯчаҳо хандидам,
Назди очам хандидам,
Бо бачаҳо хандидам.

Аз хандаи бисёре
Дардам пароканда шуд,
Тамоми ҷисму ҷонам
Саломат аз ханда шуд.

Хоҳед агар, ки бошед
Монанди ман саломат,
Аз ханда рӯ натобед
Дар меҳнату фароғат!

ДАРАХТИ ЧОРМАҒЗ

Дарахте ки бо он
Мефаҳрад даštu кӯҳсор,
Дарахти чормағз аст он,
Напиндораш чинор!