– Ман рӯбохам, — мегӯяд, –
Бегунохам, – мегӯяд,—
Мӯйсафедам, ғарибам,
Бепанохам, – мегӯяд...

Маро ба хонаат бар,
Ҷоям бидеҳ то саҳар.
Равшан, ки шуд чашми рӯз,
Меравам ҷои дигар...

Ҷӯҷаяк андар ҷавоб
Мегӯядаш:
– Эй ҷаноб,
Аз бароят тайёр аст,
Дар хонаам ҷои хоб!

Гиря накун, шодон шав,
Аз паи ман равон шав.
Нури дида, тоҷи сар,
Дар ҳавлиям меҳмон шав!

Ҷӯҷаяк «меҳмонашро»
Чун ба хона даровард,
Дарро ба рӯяш баста,
Деҳқон-амакро овард.
Хӯрдагии рӯбаҳро,
Аз би니아ш баровард!..