БОЗОР СОБИР

Бозор Собир 20 ноябри соли 1938 дар деҳаи Сӯфиёни ноҳияи Файзобод таваллуд шудааст. Хатмкардаи факултети таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин мебошад.

Офаридаҳояш дар маҷмӯаҳои «Оташбарг» (1974), «Гули хор» (1978), «Каменная кладка» (Москва 1979), «Мижгони шаб» (1981), «Офтобниҳол» (1982), «Гулчини ашъор» (1993) ба табъ расидаанд.

Бозор Собир барои бачаҳо низ шеърҳои зиёде эҷод кардааст. «Боғи момаи ангур» (1915) китоби дӯстдоштаи бачаҳо мебошад.

Барандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ (1988).

Барои хизматҳояш дар ривоҷу равнақи адабиёт ва рушди ҳаёти ҷомеа соли 2013 бо ордени «Ситораи Президент» мушарраф гардонида шудааст.

Аз соли 1973 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд.

Моҳи майи соли 2018 аз олам гузашт.