Сапедадам саги вафодор ба саргаҳи шаҳри хуфтаву соҳибаш бедор даррасид. Ба хилватгаҳи боғ гузар кард, ки шабона ҷиҳо рехтаанд. Партовҳоро ҳанҷол кашида-ҳанҷол кашида, кирми нафсашро сер кард. Оромиш меёфт, ки то хонаи соҳибаш наздик омада.

Ин вафодориҳо дар ҳастии ҳайвони камтавон ба хун шишта буд. Яъне, чӣ хел?

...Шарик зотан бовафо омадааст. Модари ӯро низ марде кӯчак оварда, обу нон додаву калон мекунад. Соҳибакаш Самеҳр Малла номаш бинҳода буд. Зеро, пашми баданаш дамидаву фарбеҳак менамуд. Ҳар ку-ҷое мардак мерафт, дум-думи ӯ медавид. Хоҳ ба бозор, хоҳ ба шикор, гоҳ ба гулзор, сӯйи регзор, хуллас, ӯ бе соҳибаш ва мардак бе ӯ зиста наметавонистанд. Ҳар-дуро дида дигар сагдорон ҳасад бурда, ҳам мардаку ҳам сагашро чап мегирифтанд. Аҷабо, мардак қолаби дӯстдориро зиёда мешикаст. Ҳини нонхӯрӣ сагро ба паҳлӯяш мешинонд ва дар косае бароиш таъом мени-ҳод. Мабодо шавла ё ош мехӯрд, ҳаққи сагро аввал ме-дод, ӯро сер мекард. Мешармид, агар не, дар табақ як-ҷо меошомиданд. Дур бошад, хоҳ наздик «Ҳикмати саг-боз» гуфтани бадбинҳо ба зеҳнаш намедаромад, гӯ-ши соҳиб кар буд. Малла дар навбаташ ба нигоҳубини ашёи хурду бузурги хона худро зомин мешуморид. Рӯ-зона ҳам, чанд гоҳе дар катаки худсохти соҳибаш ме-ғунуду тамом. Шабонгаҳ анкариб намеХУФТ. Ба сари сиёҳӣ ва бе сиёҳӣ мечаккиду бад-ин васила вафодо-риш собит менамуд.

Ҳама дар ҳар ҷой ин вафодориҳо мепарастид.

Ба ҳукми қазо соҳиби меҳрубон аз дорулбақо реҳ-лат кард. Сареҳан, дар садамаи мошини боркаш ин фоҷиъа рух дод. Ҳамон аёми гулпӯш Малла соҳибаш-ро ду рӯз надида, девонаавзо гашт. Рӯбозову рӯпойин давида, бо ак-аки сагонаву нолиши дардмандаш Дилҳоро