Чароғҳои кӯча тока-тока месӯзанд. Хонаи кампираки хеши падарнам, дар ахири биноҳои пастаке воқеъст. Ду карат хабаргириш рафта будем. Модарам аз зарбати полард ба пойин намефуромад. Ҳозир наменолад, бозаш медорам, ки дами дилаш месӯзад. Гуфтори бемавқеъро ҷазо танбеҳ аст. Подоши амалро қадр мекунам. Хонаи момои Саъба бароям дур нест, вале роҳи дароз рафтанашро намефаҳмам. Гӯё гули гармашро ғайри ӯ ба касе намедодааст. Ду тани мубталои дард дароз роҳ мепаймоем.

• Ҳӯ, ана хонаи момои Саъба.
• Чашмони тезбин дорӣ.
• Ку раҳ бигард, оча.
• Ҳм-м, гурури мастӣ дорӣ. Ба соли мо бирас, баъд мефаҳмӣ. Хомӯширо афзалтар мешуморам.

...Тугмаи занги дари хонаро паҳш мекунам. Сулфаи сохтае мебарояд. Овозаҳои дуздодуздиву нашъамандӣ ба кампири яккаву танҳо асар кардааст, ки базудӣ дарро намекушояд. Пурсиши тарсолудае. Худро мешиносонем.

• Дар номтон садқа, хешом-е. Ку, ба хона дароед..., - муроот мекунад моро. - Чойи кабуд дам бикунам ё фомил?

Фурсати шиштан надорем. Алиҷона чизе гирондааст, - соҳибхонаро бозмедорад модарам. - Чуби гармаш ёфта ге, дугона.

• Ғамхӯриҳота кай мепартой? Дар гами бачаҳо пир шудӣ-е!
• Зудтар биҷумб, саросемаем...
• «Нафс хока бихӯраду иззат баҷо биояд», - нони гарме биёвард момо Саъба. - Гармаш дошта бошам?
• Тез биқов, дорӣ, хушанҷомӣ.

Пиразан базӯр хеста, аз даруни ҷевони фарсудае чанд бӯғчаи хурду калонро берун меорад. Дар кушоиши гиреҳи бӯғчаҳо кӯмак мерасонам. Миёншон латта-путтаҳои кӯлӯла мехобид. Хандаамро аранге мекушам. Аҷаб кампире. Бӯғчаҳоро зайле бастааст, ки ба дандон базӯр мекушой. Гиреҳи матои сурхнамо ҷони моро мехарад. Аз чӯбакҳои гармаш ба қоғазе мепечонад. Замини хизмат бӯсида, бадар меравем.

Пешопеш, рӯи раҳи модарам аз чароғаки дастӣ рӯшанӣ мерезам. Чароғи ходаҳо мурдаанд. Изтироб дорам, ки дарди пояш хурӯҷ накунад. Ғайраташро меписандам. Ба пирӣ тан дода, агар не, асоро бад медид. Пиёдаравимон як гапе, аз чаккиши сагҳои дайду амонӣ надоштем. Бечораҳо!