Пӯст ҳангоми харош хӯрдану захм ёфтан хуншор мегардад. Сабаби хунрав шудани пӯст осеб дидани рагҳои он аст. Баъди харош ёфтани пӯст, тромботситҳо (унсури хун) дар рӯи захм ҷамъ омада, ба ҳамдигар мечаспанд ва карахш ҳосил мекунанд; дар натиҷа аз захм дигар хун намешорад. Бо гузашти рӯзҳо пӯст шифо меёбад ва карахш тадриҷан хушкида меафтад.

Ҳангоми шона задани мӯй баъзан аз зери он сабӯсак мерезад. Сабаби пайдоиши сабӯсак аз кам шудани равған дар пӯст аст. Сабӯсак боиси хориши сар гашта, одамро нороҳат месозад, мӯй хушк ва беқувват шуда мерезад. Ба пайдоиши сабӯсак норасоии витаминҳои гурӯҳи А, В, ихтилоли кори меъдаю рӯда, асаб, нигоҳубини нодурусти мӯй ва ғайра мусоидат мекунанд. Барои нест кардани сабӯсак истеъмоли хӯроки сервитамин, истироҳати бофароғат, нигоҳубини дурусти мӯй манфиатовар аст. Шампунҳое низ мавҷуданд, ки сабӯсакро нест менамоянд.