мешуд. Доя инро мушоҳида мекард. Кӯдак тамоми рӯз менолиду шаб чун ҳамаро хоб мебурд, аз гиря бозмемонд.

Баъди як ҳафта чӯпони даргоҳ хабар расонд, ки ҳамин шаб ба ҳели гӯсфандони шоҳ гурге даромадааст. Як гӯсфандро кафонда, нимашро хӯрдаасту боқимондаи тани гӯсфанд дар оғил мондааст. Хизматгорон шаби дигар саройи молро маҳкам намуда, ба дараш қулф заданд, то ин ки дигар ягон ҳайвони даранда даромада натавонад. Вале субҳи дигар хизматгорон боз хабари шум оварданд: боз як гӯсфанд ҳаром шудаасту нисфашро гург хӯрдааст.