Бозии дигар ин токи пухтинак мебошад, ки ба футбол шабеҳ аст, вақте ки бачаҳо тӯби пашмин ё тоқиро дар майдон меронанд. Бозии духтарона хоначабози мебошад, ки аз ҷониби иштирокчиён санг мепартофтанд, мебошад. Ин бозиҳоро Н.Собиров дар боби «Бозиҳои деҳаи Ворӯ» ба таври кофӣ муфассал шарҳ додааст.
Дар давоми садсолаҳо зиндагии хилватгузинона дар минтақаи мушкилгузар, сокинони деҳаи Ворӯ тарзи зиндагии дурусти худро пайдо карданд, ки ба муҳити атроф ба пурраги мувофиқат мекард. Фаъолияти хоҷагии онҳо вобаста ба шароитҳои табии ба роҳ монда мешуд.
«Фарҳанги хурд» - и Ворӯ, бо этноси тоҷик пайванди ногусастанӣ дошта, дар он мавқеи муайянеро ишғол менамояд. Фарҳанги анъанавӣ ва тафаккури этникии тоҷикиро дар маросимҳо тамаддунҳо ҳифз намуда, дар он фарҳанги модии тазмини анъанаҳои тамаддунҳои қадимаро метавон назорат кард, пеш аз ҳама фарҳанги қадимаи Саразмро.
Муҳим аст, ки ҳунармандӣ дар деҳаи Ворӯ ҳанӯз ҳам дар муҳити табиӣ, дар доираи фарҳанги анъанавии тоҷикӣ амал мекунад, ва маҳсулоти он ҳамчун тӯҳфа истифода намешавад. То имрӯз, маҳсулоти санъати халқии деҳаи Ворӯ, бо вуҷуди таъсири қувваҳои замонавӣ ба тағирёбӣ шурӯъ намудааст, аммо ҳанӯз ҳам аз истифода набаромадаанд.
Маҳсулоти маҳаллӣ талаботро дар муҳити дохили нигоҳ доштааст, на танҳо дар муқоиса бо маҳсулоти саноатии воридшуда дастрас будан, инчунин аз робитаи зич бо тафаккури мардумӣ маҳаллӣ, ки ба онҳо афзалият додаанд.
Сокинони деҳаи Ворӯ муштариён ва истеъмолкунандагони асосии маҳсулоти аз ҷиҳати экологӣ тоза ва дастсозӣ ҳунармандон боқӣ мемонанд, бинобар ин, маҳсулотҳои офаридаи ҳунармандон дар зиндагии мардуми маҳаллӣ мавқеи асосиро ишғол мекунанд.
Ҳунармандон тибқи фармоиш кор мекунанд, аммо дар доираи муҳити маҳалли худ, вазъи иҷтимоӣ ва маҳсулоти онҳо эътибори баланди худро нигоҳ медоранд. Миёни усто ва фармоишгар "фосила"

• е вуҷуд надорад, ки ба принсипҳои санъати халқӣ – ҷамъиятӣ ва хонагӣ мухолиф аст. Дар ҳунар муносибати рамзӣ ва таҷрибавӣ вуҷуд доранд, ки дар санъати халқӣ пешбарандаи фарҳангӣ миллӣ боқӣ мемонанд.
  Барои маҳсулоти ҳунарҳои мардумӣ нигоҳ доштани анъанаҳои мутлақо миллӣ, риояи техникаи анъанавӣ, нақшу нигор зарур аст. Ҳеҷ чиз аз ин ҷузъҳо аз доираи анъанаҳои миллӣ, меъёр ва таҷриба берун буда наметавонад. Дар инҷо навсозӣ дар анъанаҳои миллӣ ба миён наомадааст.