нахро дар моку гузаронида ба бофтани матои алоча оғоз менамоянд.

Биёмӯхтамон риштану тофтан,
Ба тор-андарун пудро бофтан.

(Фирдавсӣ).

Дӯкони бофандагӣ аз шишттахта, чаҳчаҳи дӯкон,
пошвол, навард, рахи навард, қулоқчӯб, қавза, сарқавза, тег, килк, гунҷишкак, аспак, кундаи пошвол,
бодкамиш, узлук, сивачӯб, банди сивачӯб, мехи сивачӯб, паткол, турми паткол, оринҷак, шамшерак, санг,
борсанг, чила, гаргара ва ғайраҳо таркиб ёфтааст.

Касби бофандагиро дар деҳаи Қаротоғ аз 8-сола то 70-сола пеша мекард. Бисёр бофандагони моҳир номи «обҷоқ»-ро мегирифтанд. Сабаб он буд, ки онҳо дар обу ҷоқи дӯконҳои бофандагӣ маҳорати комил доштанд.

Нахҳои дӯкони бофандагӣ тору пуд ном мегирифтанд. Ҳар як устокор шогирд дошт ва ба он тору пудро меомӯхт.

Бофандагӣ касби бисёр ҳам мураккаб аст ва то
тайёр шудани матои алоча даҳҳо намуди корҳоро

Ресандаи коргоҳи «Иттиҳодияи Дилором» Саломат Расулӣ.