донистани он чӣ зинда аст ва олим ва қодир ва мурид ва самеъ ва басир ва мутакаллим ва муназзаҳ аз хулули ҳаводис; ва калом ва илм ва иродати Ӯ қадим аст.

Рукни севвум дар афъоли Ӯ ва он ҳам даҳ асл аст: донистани он [180], ки афъоли бандагон махлуқи Худой аст ва муктасаби эшон ва мурод Ҳаққ таъоло аст ва Ӯ ба офаридан мутафаззил1 аст ва таклифи «мо ло ютоқ ва иломи бариъ»2 Ӯро равост ва риояти асЛаҳ бар Вай воҷиб нест ва вуҷуб ҷуз ба шаръ набошад ва баъси анбиё ҷоиз аст ва нубуввати пайғамбари мо Муҳаммад – салла-л-Лоҳу алайҳ – собит аст ва муайяд ба мӯъҷизот.

Рукни чаҳорум дар самъиёт [ва он ҳам даҳ асл аст]: ва он исботи ҳашру нашр ва азоби гӯр ва суоли Мункар ва Накир ва тарозу ва сирот ва офариниши биҳишту дӯзах ва аҳкоми имомат аст3.

1 Мутафаззил - некӯкунанда.
2 Илом – дардманд кардан; иломи бариъ – озурдани бегуноҳ.
3 Дар «Эҳё» ду асли дигар омадааст: фазлу-с-саҳоба ало ҳасби тартибиҳим ва шуруту-л-имома.