СӮЗАНИИ ОФТОБӢ

Коми мардуми моро бо шеър бардоштаанд ва аз ин рӯ касе нест, ки дар ҷавонию дар пирӣ боре ҳам ба ҳавои дили худ қалам наозмуда бошаду ҳарфе ба ҳарфе наафзуда бошад... Мутаассифона, на ҳамаи ин сухансозиҳову андешапардозиҳову овозандозиҳоро метавон шеър номид. Вале аз ин миён пораҳои шеървораҳое ба табъ мерасанд, ки аз истеъдоди модарзоду табъи худододи сарояндагонаш гувоҳӣ медиҳанд. Зебои Хатлонӣ аз ҷумлаи ин суханварони соҳибдил аст. Нахустин чакидаҳои хомаи ӯ ба сони чакраҳои ашки арӯсӣ покизаву дурахшон метарованд. Парвози хаёлаш ба болафшонии парастуҳои навбаҳорон мемонад. Розҳояш ҳамчун гулҳои худрӯй мешукуфанд. Ӯ мекушad, ки поктарин эҳсос ва нектарин андешаҳояшро ба қалам оварад. Нигоҳи шоиронааш бозтоби рангоранги оинҳои мардумӣ дар оинаи дили ӯст, ки аз падидаи волои ҳунарист. Тозаҷӯиҳову тозагӯиҳои Зебои Хатлонӣ дар он аст, ки ӯ аз муҳити зебову табиати фиребои занонаи худ сухан меронад, ба ашёву колое, ки махсуси зан аст, гӯёӣ мебахшад. Ин нуктаро байтҳои зерини Зебои Хатлонӣ, ки моломол аз назокати занонаву шарофати модаронаанд, зинат медиҳанд:

Бидӯзам сӯзанӣ бо риштаи нур
Ба номи ишқи покат.

---

Нозбӯ дар банди гесӯ зан, ки зуд
Нозҳову дилситонӣ бигзарад.

---

Бе ту ман чун усма бар абрӯ кашам?
Сурма чун молам ба чашми масти худ?

---

Оташам ман, лек дар чашми нами худ обшам,
Ҳамчу модар бори дунёро ба дӯши хеш дорам.