Аз ҷоми ғазаб чу сўхт ҷони ману ту,
Хокистари дил гашт ниҳони ману ту.
Аз кўзаи меҳри ҳам ду-се бода кашем,
Шояд ки расад шод равони ману ту.

Гирди лаби ҳар касе зи мо хат рўяд,
Аз лаб чу хати сабза насиҳат рўяд.
Афтод ҳазораи насиҳат бар хок,
Бошад ҳунари ҳазори заҳмат рўяд.

Пиндоштам, инқилоб арўсест нигор,
Ғун карда будам ҷиҳози субҳаш ба нисор,
Ҷаллод баромад инқилоб аз паси тор,
Пўшид шафақ, ки меравам шершикор.

Ишқе ки чу ҷон ба нур маҳфуз фитод
Дар домани шаб ситораи рўз кушод.
Раҳгумзада буд субҳ дар зулмати шаб
Дасташ бигирифту бар сари роҳ ниҳод.

Фарёд кашам, ки мо ҳама зинда шавем,
Гар зинда шавем кай пароканда шавем.
Марге набувад гар зи ҷаҳон рў ба ҳамем,
Марг аст ба як хонаву дар ҷанда шавем.

Май аз пайи вай омаду вай аз пайи май,
Ҷўшид вай андар маю май андар вай.
Не май пайи вай дораду не вай майи пай,
Умри ваю май нашуд ба ҷуз вай-ваю-вай.

Эй ишқи ту хом дар гузаргоҳи замин,
Нафси ту мудом дар гузаргоҳи замин.
Тарси туву шарми туву виҷдони ту чоҳ,
Ақли ту давом дар гузаргоҳи замин.