кори ишон буд. Хоҷа дуруст мегӯянд, ба амир Исмоил душманӣ варзидан беҳуда аст. Агар амир Исмоил намебуд, худо медонад, ин лаҳза ин ҷо нишастани мо имкон дошт ё не. Ҳар кас мехоҳад дар ҷои ӯ бошад, вале салоҳияту дониши ӯро надорад. Ин хушбахтии Бухорову бухороиҳо, ки чун Амир Исмоил сарвар доранд.

Абулҳафс: Аҳли Бухоро ҳама медонанд, ки Абуҳомиди Ясорӣ аз доротарин мардони рӯзгор аст. Молу мулки Абумуҳаммад ҳадду канор надорад. Пас чаро барои худ дарди сар мехаред? Магар бо ин дороӣ, ки амир Исмоил чоряки онро надорад, дар осоишу оромиш зиндагӣ кардан хуб нест?

Абуҳомид: (Бо тамасхур) Мо надонистем, ки амир Исмоил дар байни бузургони Бухоро инчунин манзилат доштааст. Узр мехоҳем!

Абулҳафс: Дар манзили дӯст аз дӯстӣ сухан гӯед. Пиндорҳо ба кирдори нек хуш гардонед, ки ин дунё бо ҳама ҷоҳу ҷалолаш нопойдор аст. Ин кибр васвасаи нафси шайтонӣ аст, ки ҳазорон балоро ба сар орад. Подшоҳон бар умури кишвари хеш ғафлат накунанд. Ин ғалабаҳоро, ин осоишро бояд ҷашн гирифт, ки на ҳамеша муяссар мешаванд.

Абумуҳаммад: Сухан дигар ба ҷое кашидааст, ки гӯши нишнавандае намонда.

Абулҳафс: Хотир ба шеъру тарона шод доред, биме аз ҳаводиси рӯзгор дар андеша хутур надиҳед. Ҳар чӣ буд, гузашт ва аз гузашта шодмон мебояд буд ва аз наомада ғам намебояд хӯрд.

Ҳусайни Аъло каф мезанад ва ғуломи ҳоҷиб вориди толор мешавад.

Ҳусайни Аъло: Навозандагонро бихон!

Ҳоҷиб меравад ва баъди чанд лаҳзае дастаи навозандагон - дафзану уднавозу чангӣ вориди толор мешаванд ва ба суффае, ки махсуси ишон аст, мешинанд.

Қасри шоҳ

Хуни офтоби шомгоҳон дар панҷараҳои толори қасри шоҳӣ лат мебандад. Ғуломон шамъҳоро мегиронанд. Болои суффаи мобайнии толор суроби соярӯшани амир Исмоил, Абузакриё Яҳё, Исмати Марвазӣ ва Абулфазли Марвазӣ