(2) xy(P(y)→R(x,y))

Акнун таърифи саҳеҳи ифодаи «мазмуни мафҳуми хА(х) назар ба мазмуни мафҳуми хВ(х)зиёдро медиҳем: мазмуни мафҳуми хВ(х) ҷузъи мазмуни мафҳуми хА(х) –ро ташкил медиҳад. Мазмуни мафҳуми хА(х) аз мазмуни мафҳуми хВ(х) зиёдтар мебошад, фақат дар чунин ҳолат, ки агар А(х) В(х) бошад, лекин на ин, ки В(х) А(х) ҷой дошта бошад.
Собит кардан мумкин, ки дар мисоли Болсано мазмуни мафҳуми (2) назар ба мазмуни мафҳуми (1) зиёдтар аст, яъне:
y (P(х) →R(x,y) y (P(у) Q(y)→R(x,y)), лекин акси ин нодуруст аст.
+(1) y (P(у) → R(x,y); +(2) ℸy (P(у) Q(y)→ R(x,y); (3) yℸ(P(у) Q(y)→ R(x,y); аз (2) мувофиқи И;

(4) ℸ(P(y) Q(y) → R(x,y); аз (3) мувофиқи X; у,х қайд шуданд;
(5) ℸ(P(y) Q(y)ℸR(x,y); ; аз(4) мувофиқи ИИ;
(6) P(y) Q(y ); аз(5) мувофиқи ХК1;
(7) ; аз(5) мувофиқи ХК2;
(8) ; аз(6) мувофиқи ХК1;
(9) ; аз(1) мувофиқи
(10) ; аз(8),(9) мувофиқи ХИ;
(11) (R(x,y) ℸR(x,y); аз (10), (7) мувофиқи ДК;

1.y(P(у)→R(x,y),ℸy(P(у)Q(y)→R(x,y))R(x,y)ℸR(x,y)мувофиқи

таърифи натиҷагирӣ дар асоси (1) - (11); y,x қайд карда шудааст.
2. y (P(у)→R(x,y) y(P(у)Q(y)→R(x,y))- аз (1) мувофиқи ИХ (исботи хулф) натиҷа пурра асоснок шуд.
Лекин, натиҷагирии зеринро асоснок кардан мумкин нест:

y(P(у) Q(y)→R(x,y))y(P(у)→R(x,y)).

Ҳамин тариқ мантиқи муосир имконият медиҳад, ки ин гуна ҳолатҳои «проблемавӣ» ҳаллу фасли худро ёбанд.
Барои аз якдигар фарқ кунонидани мазмуни воқеӣ ва мазмуни мантиқӣ, инчунин ҳаҷми воқеӣ аз ҳаҷми мантиқӣ мисоли зеринро дида мебароем.Фарз кунем, ки мафҳумҳои зерин дода шудааст: (1) «мавҷудоти зиндае, ки дорои нутқи сареҳ мебошад» (2) «мавҷудоти зиндае, ки дорои тафаккури таҷридӣ ( абстрактӣ) ва нутқи сареҳ мебошад».