Эй азизи меҳрубонам, ҷони ман,
Субҳи ту шоду дили ту шодтар!
Хонаободам накардӣ, лек бод
Хонаи ободи ту ободтар!

Чашми ман ҷуз покӣ аз олам надид,
Аз ғурубу аз сиёҳиҳо магӯ,
Аз хиёнатҳои ёрони қадим,
Аз шикасту пургуноҳиҳо магӯ...

Бо нигоҳи пуршароре динашаб
Духтаре мепурсид аз ман: ишқ чист?
Гуфтамаш он ҳадяи дасти Худост,
Бедилонро лек фанде беш нест...

Эй азизи беҳтар аз дунёи ман,
Субҳи ту шоду дили ту шодтар!
Гарчи сард аст бе ҳузурат ҷони ман,
Хонаи ободи ту ободтар!