ҷумҳуриявӣ, вилоятӣ, минтақавӣ ва соҳавӣ баста шудаанд, инчунин қоидаҳои локалии дар сатҳи ягон ташкилоти муайян (корфармои мушаххас) қабул кардашударо, ки дорои меъёрҳои ҳуқуқи меҳнат мебошанд, дар бар мегирад.

Ҳадафҳо ва вазифаҳои асосии ҳуқуқи меҳнат дар КМ ҶТ ифода ёфтаанд.

Ҳадафҳои ҳуқуқи меҳнат аз фароҳам овардани кафолатҳои давлатии ҳуқуқ ва озодиҳои шаҳрвандон, фароҳам овардани шароити мусоиди корӣ, ҳимояи ҳуқуқ ва манфиатҳои кормандон ва корфармо иборатанд.

Вазифаҳои асосии қонунгузории меҳнат ин фароҳам овардани шароити зарурии ҳуқуқӣ барои ҳамоҳангсозии муносиби манфиатҳои тарафҳои муносибатҳои меҳнатӣ, манфиатҳои давлат, инчунин танзими ҳуқуқии муносибатҳои меҳнатӣ ва дигар муносибатҳои мустақими ба онҳо алоқаманд, мебошанд.

Ҳуқуқи меҳнат ду вазифаи асосиро дорост:

• истеҳсолӣ, ки татбиқи он дастгирии ҳуқуқии рушди иқтисодро таъмин менамояд;

• ҳимоякунанда, ки тавассути он ҳуқуқҳои инсон дар соҳаи меҳнат кафолат дода шуда, амалӣ карда мешаванд.

Бояд қайд кард, ки дар давраҳои мухталифи таърихӣ вазифаҳои истеҳсолӣ ва ё муҳофизатии ҳуқуқи меҳнат пеш омаданд. Дар оғози пайдоиш вазифаи муҳофизатии ҳуқуқи меҳнат бартарӣ дошт. Аслан, идеяи ҳифзи ҳуқуқҳои корманд (ё ҳатто маҳдуд кардани ҳуқуқҳои соҳиби корхона) буд, ки ба пайдоиши ҳуқуқҳо дар бораи