Дар забони Python print функсия аст. Аргументҳои сершумор бо вергул ҷудо мешаванд.
Тағйирёбандаҳо
Барои ҷамъ кардани ду адад алгоритми зеринро истифода мебарем: 1) ду адади бутунро аз корбар қабул мекунем; 2) ҷамъи онҳоро ҳисоб мекунем; 3) натиҷаро нишон медиҳем.
Тағйирёбанда номест, ки ба объект ё қимат ишора мекунад. Масалан, дар a = 4 номи a ба адади 4 ишора мекунад. Агар баъд a = 7 нависем, номи a ба қимати нав ишора хоҳад кард. Қимати пешина метавонад тавассути номи дигар дастрас бошад.
Дар ин дастур барои номҳои тағйирёбанда ҳарфҳои лотинӣ, рақамҳо ва хатчаи зер истифода мешаванд. Ном набояд бо рақам оғоз шавад ё калимаи калидии Python бошад. Ҳарфҳои калон ва хурд фарқ мекунанд: age ва Age ду номи гуногунанд. Python ҳарфҳои бисёр алифбоҳои дигарро низ иҷозат медиҳад, аммо омехтани ҳарфҳои зоҳиран монанди лотинӣ ва кириллӣ дар як ном хатогиҳоро душворёб мекунад.
Дар Python навъ ба объект тааллуқ дорад. Як ном метавонад дар вақтҳои гуногун ба объектҳои навъҳои гуногун ишора кунад.
Барои навиштани алгоритм, мо бояд се зермасъаларо ҳал кунем:

1. Ду ададро аз клавиатура қабул карда, ба тағйирёбандаҳои a ва b таъин кунед.
2. ин ду ададро ҷамъ кунед ва натиҷаро дар тағйирёбандаи сеюми c нависед; 3. қимати тағйирёбандаи c-ро дар экран нишон диҳед.
   Функсияи input() сатри воридкардаи корбарро қабул мекунад: a = input(). Натиҷаи он ҳамеша сатр аст.
   Барнома то пахш шудани Enter интизор мешавад. Дар қавс метавон паёми роҳнамо навишт: a = input("Ададро ворид кунед: ").
   Амали a + b барои ададҳо ҷамъкунӣ ва барои сатрҳо пайвасткунӣ мебошад. Пеш аз ҷамъкунии ададӣ натиҷаи input()-ро табдил додан лозим аст.
   Аломати = оператори таъинкунӣ аст: аввал ифодаи тарафи рост ҳисоб шуда, натиҷа ба номи тарафи чап вобаста мешавад. Барои муқоисаи баробарӣ == истифода мешавад.
   Барои нишон додани қимати c функсияи print(c)-ро даъват кунед.
   Барномаи пурра:
   a = input('a = ') b = input('b = ') print(a + b) Агар 2 ва 3 ворид кунем, натиҷа 23 мешавад: ду сатр пайваст шудаанд.