ДАР СӮГИ ЗОҲИРИ НОКОМ

Диёри хотири ман то ҳазину ғамгин аст,
Ба ёди мӯниси ҷон дар набуд тамкин аст.
Нишоти шодии замонҳову ранҷи бовари ман,
Ба хотирам ҳамагӣ он садои ширин аст.
Насими субҳдам ҳам хаста буду марги замон,
Ба сӯги Зоҳири ноком сахт ғамгин аст.
Бубин толеъву иқболи бахти гардунсоз,
Ки болу панҷаи шоҳин ҳамеша хунин аст.
Зи насли турбати озодагон чӣ меҷӯӣ?
Ситораест, ки дар моварои Парвин аст.
Ҳунар ба фазли ҳунарманд борвар гардад,
Фазои кулбаи эҳсосҳо хушоийин аст.
Дилам ба сина тапиду соз мекунад нағма,
Садои сурати Алмоси Шарқ рангин аст.
Баридо, аз ғами пинҳоният чӣ мегӯй?
Сукути хотираи талх ёди ширин аст.

Шеъри Наҷиб Барид, шоири афғон