Суруди шабонгоҳ, чу хуш гоҳу ногоҳ.

Маст шудам соқӣ.

Ишқу меҳр аз куллии зебои ман.

Кардаам нола басе, дар паи ҳамнафасе.

Ошиқ шудай ай дил, ғамҳоят муборак бод.
(Мавлавӣ тибқи Софӣ, Найнавоз тибқи Сипос)

АҲМАДШОҲИ АЗҲАР

Агар баҳор биёяд таронаҳо хоҳам хонд

Ба ҷуз ту мӯниси дигар дар ин диёр надорам

Бевафо ёрам, карда ғам борам

Зи санг нест қалби ман, биё ки об мешавад

Дилакам, ай дилакам, ай дилакам

Гар кунӣ як наззора мезебад, мезебад

Меравӣ аз ману лабрези фиғонам чӣ кунам

Ёраки ман чаро хушбоварастӣ, гулем?

ИҚБОЛ РАҲБАРИ ТУХӢ

Ай бехабар аз дарди ман,

Бароям гиря кун имшаб, ки танҳо имшабам...,

Намедонам барои кӣ бигирям, намедонам ба
рӯйи кӣ бихандам

Шабе зи шабҳо, ману ту танҳо

АБДУЛАТИФИ НОЗИМӢ

Чӣ шабҳо ба ёдат ба кунҷи ҷудоӣ

Хоб аз чашмонам рабудӣ, ай бевафо, бевафо

Шабе пурсидамаш бо беқарорӣ (дубайтӣ)