худ аз худ ба вуҷуд намеояд. Барои пайдо намудани он заҳмати зиёде мебояд кашид. Кордонӣ, ватандӯстӣ ва қобилияти Умед Лолаев буд, ки ширкат то кунун дар кишварамон фаъолияти босамарад дорад.

Суҳбат бо Умед дар ҳар мавзӯъ шавқовар аст. Утоқи корияш пур аз китоб аст, ки онҳоро ҳамарӯза мутолиа менамояд. Ӯ мегӯяд, ки ба хондани китоб аз хурдӣ шавқи беандоза дорад ва хавотир аз он аст, ки дар ҷаҳони модерн суҳбат дар ин маврид як чизи қамарзиш ба назар мерасад. Зеро наврасону ҷавонон побанди интернет ва дунболи ҳаёти маҷозианду ба хондани китоб ҳавасе надоранд.

Умед мегӯяд, ки аслан ҷаҳон тағйир меёбад, пеш меравад ва ҳалли мушкилоти нав муносибати навро талаб мекунад. Бинобар ин, барои зиндагии ҷолиб доштан ва ҷавобгӯи талабот будан бояд дониш ва малакаи худро сайқал дод. Албатта, ман тарафдори доимии «худ инкишоф» нестам, зеро он метавонад кашолакорӣ ва хоҳиши «харидани» натиҷаҳоро низ дар худ пинҳон кунад, аммо итминонам комил аст, ки мутобиқати доимӣ ба муҳити тағйирёбанда барои ҳар як шахс зарур аст. Ва маҳз бо тавсеаи дониши худу омӯзиши пайваста метавон натиҷаи дилхоҳро ба даст овард, - афзуд Умед Лолаев.