ФАРМОНДЕҲ

Ҳангоми машқу хидмат

Фармондеҳ асту афсар:

Фармояду бисанҷад

Зўру тавони аскар.

Ҳангоми истироҳат

Донӣ, чӣ гуна бошад?

Ҳеҷ ошно, ту гўӣ,

Монанди ў набошад.

Ӯ ҳозир асту нозир

Дар ҷумла кори аскар,

Худ бигзарад ҳаёташ

Ҳамроҳи аскар аксар.

Фармондеҳ аскаронро

Устоди меҳрубон аст,

Иҷрои гуфтаҳояш

Қонуни аскарон аст.

БОВАРӢ

Лашкаркаше се танро

Наздики хеш хонад.

Махфӣ супоришеро

Дар пеши ҳар се монад.

– Кӣ меравад ба ин кор?

Аз рўи сидқу бовар?

– Мо меравем! – Гўяд

Ҳар се нафар баробар.

– Не, – гўяд ў, – ба ин кор

Як тан шавад сафарбар!

– Ман!

– Ман!

– Ман! – Ин сафар ҳам

Гўяд се тан баробар…

Аскар ба қудрати худ

Дорад ҳамеша бовар,

Худбоварӣ силоҳест

Дар ҷони ҳар диловар.

ПАРЧАМИҚИСМ

Парчам бувад муқаддас

Чун шаъну шони аскар,

Ҳамранги хуни аскар,

Ҳамсанги ҷони аскар.

Илҳомбахши аскар

Ҳангоми ҷанг – парчам,

Ҳодии фатҳу нусрат,

Номусу нанг – парчам.

Парчам, ки пар фишонад,

Нури зафар фишонад,

Зўру тавон бубахшад,

Бар фатҳи нав бихонад.

Аскар барои парчам

Ҷонро ба каф бигирад,

Нагзорад ин, ки душман

Онро ҳадаф бигирад.

Парчам бувад муқаддас

Чун шаъну шони аскар,

Ҳамранги хуни аскар,

Ҳамсанги ҷони аскар!

СНАЙПЕР

Даврон – снайпер,

Яъне нишонгир.

Як қисм донад:

Гар вай паронад.

Монад гумонро,

Гирад нишонро.

Бо ин ҳунарвар

Гаштан баробар.

Асло ниҳон нест,

Душвор корест.

Аммо зи як сар

Бояд ки лашкар –

Бошад нишонгир,

Бошад снайпер.

В-арна зи сад ҷанг,

Аз тўпу аз танк.

Аз ҷаҳду тартиш,

Аз лашкари беш.