51, №1. – S.191-197.
• Grum–Grshimailo G. E. Bericht fiber meine Reise in des ostiliche Buchara. // Rom. Mem.
Lep. – Petersburg,1887. – Bd. 3. – S.357-402.
• Grum–Grshimailo G. E. Le Pamir et se faune Lepidopterologique // Rom. Mem. Lep. – Petersburg,1890. – Bd. 4. – 577 s. ( + 17). – Tab.1-21.
• Higgins L. G., Riley N. D. Die Tagfalter Europa und Nordwestafrikas. – Hambufg u Berlin, 1970. – 378 s. – Tab. 1.
• Hutton Th. Notices of some land — and freshwater shells occurring in Afghanistan // Jour. Asiat. Soc. Benhal. – 1849-1850. – Vol. 3, № 18. – P. 649-661.
• Piingeler R. Noue palaearktische Macrolepidopteren // Deut. Ent. Zeitschr.: Iris, 1914. – Bd.
28. – S.37-58. – Tab. 2-3.
• Pulawski W. A reversion of the world Prosopigastra Costa (Hymenoptera, Sphecidae) // Polskie Pismo Entom. – 1979. – Vol. 49. –P.3-134.
• Seits A. Die Grosschmetterlinge der Erde.
Fauna Palearct. – Stuttgardt,1906-1910. – Bd. 1.
–379 s. – Tab.1-89.
• Staudinger O. Centralasiatische Lepidopterеn // Stett. Ent. Zeit. – 1886. –Bd. 49. – P.65.
• Staudinger O. Centralasiatische Lepidopterеn // Stett. Ent. Zeit. – 1889. –Bd. 47. – P.225-256.
• Staudinger O., Rebel H. Catalog der Lepidopteren des palaearstischen Faunengebietes. – Berlin, 1901. – 138 s.
• Warren W. Familie Noctuidae. In Seitz: Die Grossmeterlinge der Erde // Fauna palaearctica.
– 1909-1914. –Bd. 3. – 508 s. – Tab. 1-75.
• Wilteshire E. P. A New Genus, eight Species, seven New Forms, and Notes on the Lepidoptered Saudi Arabia, Bahrain, and Iran // Journ.
Bombey Nat. Hist. Soc. –1961. –Vol. 58, № 3.
• Wiltshire E. P. The Lepidoptera of Iraq / Government of Iraq Ministry of Agriculture. – Great Britain, 1957. –Р.169. – Pi. 1 - 17.
• Wyatt C. W. Additions to the Rhopalocera of Afghanistan with description of new species and subspecies // Journ. of the lepidopterists Society.
–1961. –Vol. 1. –Р.18. – Pi. 1-13.
• Wyatt C. W., Omoto K. New Lepidoptera from Afghanistan. –Entomops, Nice, 1966. – P.169-200.
ОЛАМИ НАБОТОТ
(обсабзҳо, гулсангҳо, занбўруғҳо, ушнашаклон, сарахсшаклон, лучтухмҳо ва пўшидатухмҳо) Сарватҳои наботот яке аз унсурҳои барқароршавандаи неъматҳои моддие мебошанд, ки онро инсон мунтазам ҳамчун манбаи каммасраф ва пурарзиш дар фаъолияти ҳаррўзаи истеҳсолӣ, истеъмолӣ васеъ истифода мебарад. Нақши сарватҳои наботот дар рушди иқтидори иқтисодии ҷомеа беҳамтост ва аз ин ҷост, ки ҳифзи олами растаниҳо феълан ба яке аз вазифаҳои муҳимтарин ва умдатарини ҷомеа табдил ёфтааст.
Сарзамини Тоҷикистон, ки қаторкўҳҳои Помиру-Олойро дар бар гирифтааст, ба минтақаҳо ва ландшафти табиӣ, олами басо гуногуни растаниҳо таваҷҷўҳи хосаи муҳаққиқонро ба худ ҷалб кардааст. Дар ҳудуди Тоҷикистон нисбат ба кишварҳои дигари Осиёи Марказӣ олами аз ҳама бойтари наботот (анқариб 5 ҳазор намуд растаниҳои муташаккили рагдор ё дараҷаи олӣ) ва зиёда аз 4500 намуд растаниҳои номуташаккил (дараҷаи паст ва ё спорадор) арзи вуҷуд дорад.
Аз ин миқдор зиёда аз 800 намуди онҳо растаниҳои хоси Тоҷикистон ва ё намудҳои эндемикиро ташкил медиҳанд, ки ин ганҷи бебаҳои табиати кишвари мо мебошанд.