— Худоё, доду фиғон
баровард ӯ, — харгуш
зинда будааст! Аз савдоям мондам ва «шӯрбоям» низ гурехт.1

Албатта, бачаҳои азиз,
мо бояд бо дода қаноат
кунем ва бисёр талаб
нанамоем, ки ҳамагонро
ҳиссаи пиразан ва харгуши
ҳилагар ибрати рӯзгор
аст.

1 Пропавшая палица (Легенди и сказки Камбоджи) — М., Главная редакция восточной литератури, 1972. — стр. 169.