Зеҳн
Менеҷмент: Хиради роҳбарӣ. Қисми 4

Китоби мазкур ба масъалаҳои муҳими менеҷмент ва усулҳои муосири роҳбарӣ бахшида шудааст. Дар он асосҳои ташкил ва идоракунии фаъолияти иқтисодӣ баррасӣ мегарданд.

Агенти Зеҳнӣ · 27 октябри 2026 · 566 саҳифа

ИдоракунӣИқтисодиёт
Аз аввал хондан

шояд аз худи шумо набуда, онро падару модар ва атрофиён дар натиҷаи таъсири хеш додаанд. Вазифаи ҳар як роҳбар дар он аст, ки ин хислатро ба дасти худ гирад ва нагузорад, ки дигарон бо хислатҳои нохуши худ ба ӯ таъсир расонанд. Барои ин мо бояд аз худ шахсияти комил ва мустаҳкамеро бунёд созем, ки касе ба он таъсири манфӣ расонида натавонад. Дар ҳақиқат ин аз санъати тасвирӣ сарчашма гирифта, дар тӯли ҳазорсолаҳо подшоҳону амирони дарбор, шайхону суфиён ва шахсиятҳои бузурги таърихӣ чеҳраи ҷамъиятӣ ва таърихии худро офаридаанд. Ба ин монанд намояндагони бузурги дин ва аристократҳои сарватманд низ тавонистаанд, ки образи таърихии худро биофаранд. Мардуми оддӣ бошад, мақоми на он қадар калон бозида, худро ба халқият пайваста, ба ин биноҳои баланди инкишоф нарасидаанд. Агар Шумо диққат дода бошед, ин ҳолатро мо дар аксар расмҳои нақшбандишудаи таърихӣ мебинем, ки санъаткорон бо як ҳунари баланди эҷодӣ тасвир кардаанд. Вобаста ба ҷойгиршавии шахсиятҳо дар расм мавқеъ ва ҳокимияти онҳо муайян буда, биноҳои ҳокимият нишон дода мешаванд, яъне расм на фақат тӯдаи одамон, балки ҳокимияти инсонҳоро тасвир намудан аст, ки ин хеле санъати баланди тасвирӣ буда, ҳар як роҳбарро маҷбур месозад, то атрофи ин масоил андеша намуда, мавқеи худро дар байни издиҳом муайян созад. Пас, бояд гуфт, ки рассомон ва нависандагону шоирон низ дар худ як образи ҳокимиятдории хешро офарида, мавқеи таърихии худро касб кардаанд, ки аз ганҷинаи эҷодии онҳо муайян мегардад.

Қадами аввалине, ки барои сохтани образи хеш дар роҳбарӣ ва ҷамъият зарур мебошад, ин худшиносӣ буда, бо роҳи омӯзиши чуқури илму дониш ба даст оварда мешавад. Шахсияте, ки аз аксари илмҳо бохабар аст, аллакай метавонад образи худро дар шакли марди донишманд офарад. Ӯ қобилияти назорати эҳсосот ва рафтори ҷамъиятии хешро дошта, намуди зоҳирии хешро куллан тағйир додааст, аммо агар ба мардуми оддӣ назар афканем, дар чеҳраи онҳо ҳама мушкилию мураккабии зиндагиашон айён буда, тез дониста мешаванд. Барои роҳбари асил шарти зарурӣ он аст, ки инро дида, дарк карда, дар ҳолати зарурӣ рафтори худро нисбати ин гуна кормандон ба танзим дарорад. Баъзан вақт мебинем, ки ин гуна одамон якбора ба гиря оғоз карда мехоҳанд, ки диққати дигаронро ба масоили худ ҷалб созанд. Дар ин ҳолат роҳбар бояд

пешина
аз 566
навбатӣ