Зиндадилию шӯхтабиатии ин зан тамоми фазои хонаро фаро гирифта, ба ҳаёти оилавии онҳо маънӣ афзун менамуд.
Илова бар ин, Нигинабону шавҳари худро хело дӯст медошт, зеро дар ин мард тамоми хислатҳои накӯи ҷавонмардиро мушоҳида менамуд. Симои зоҳирии шавҳараш – ситорагармӣ, манаҳи зебои мардона, чашмони калони меҳрубон, қомати баланд ва дастони сермушакаш ӯро мафтун намуда буд. Беҳуда Нигинабону дугонаҳои зиёде надошт ва онҳоро ба хона ҳам даъват намекард, зеро каме ҳарос дошт, ки мабодо ба шавҳари ӯ чашм ало накунанд.
– Азизам, рӯзи чоршанбе пас аз дарс Рустамҷонро ба духтур бурдан лозим аст, як мутахассис дида барояд, гулӯяш се рӯз боз дард мекунад, ягон вируси нав пайдо нашуда бошад? Бубинед чӣ гуна ҳамарӯза бемориҳо, вирусҳои нав ба нав пайдо шуда истодаанд.
Майлаш мардакҷон? Як-ду соатак аз кор ҷавоб гирифта метавонед-мӣ? Бо ҳамроҳии мо ба поликлиникаи маҳаллӣ мерафтед, – бо лаҳни маҳини хоси занони ҷавон ба шавҳараш муроҷиат намуд ӯ.