Луғат

Абдол – мардони Худо.

Авӣ – ёвар, пуштибон.

Автод – бузургони дин, пешравони роҳ.

Ағниё – ҷамъи ғанӣ.

Адам – нестӣ, нобудӣ.

Адвор – даврҳо дар оҳангшиносӣ, ҷамъи давр, қисматҳои «Шашмаком».

Адои махраҷи ҳарфҳои арабӣ – бурро ва равшан талаффуз кардани ҳарфҳои махсуси забони арабӣ.

Азоим – афсун ва дуоҳое, ки ба беморон мехонанд. Азоимхонӣ дуохониест барои тасхир ва ром кардани дев бо афсун ва сеҳру ҷоду.

Айнулҳаёт – чашмаи зиндагонӣ. Гӯянд, чашмаи оби зиндагӣ дар дили торикӣ нуҳуфта аст.

Аёрӣ – ба ҷавлон омадан.

Асарҳои фантастикӣ – асарҳое, ки дар он ҳаёти инсонӣ ба таври асотирӣ ва ғайривоқеӣ тасвир мешавад.

Аласкунӣ – навъи табобат ба воситаи оташгардонӣ, ки аз оини зардуштий боқӣ мондааст. Алас кардан – касеро оташ гардонидан одатест, ки табибони фусункор ба кор мебаранд.

Алийя – олӣ, баландмартаба.

Алойиқ, алоиқ – пайвандҳо, дилбастагиҳо.

Амад – чӯбҳои ба ҳам баста, ки барои гузаштан аз дарё ба кор мебаранд.

Амир Ҳайдар чорумин амири Бухоро аз сулолаи манғития буда, солҳои 1802-1826 ҳукмронӣ кардааст.

Анварӣ – мунаввар, нурполо.

Апин – нола, зорӣ.

Анг – содалавҳ.

Анчар-(ангар)-номи дарахти заҳрдор.

Анушервон – подшоҳи сулолаи Сосониён, ки солҳои 531-579 ҳукмронӣ кардааст.

Арк – боргоҳи амирони Бухоро буд.