Телба – саросема шудан, шитоб кардан.

Тортук кардан – пешкаш кардан, пора додан.

Тоҷи Маҳал – Тоҷмаҳал, ёдгории машҳури асри 17 дар шаҳри Аграи Ҳиндустон.

Тӯбо (тӯбӣ) – номи дарахтест дар биҳишт.

Теҳу, тиҳу – номи паранда

Тӯс – паҳлавони «Шоҳнома»

Узор – рухсора, ораз, рӯй

Уқор – шароб, май.

Улуғзода (Благовещенская) Клавдия Александровна (1909-1965) мутарчим ва фолклоршинос.

Унф – қаҳру ғазаб.

Улвӣ – баланд; осмонӣ, кайҳонӣ

Уруҷ – авҷгирӣ; болоравӣ

Устод Лоҳутӣ, чи хеле ки худ дар шеъри "Ҷавоб ба игвогарон" (1954) таъкид намудааст, падари чор фарзанд – ду писару ду духтар мебошад:
Зи чор авлоди дилбанду азизам Ва ё аз модари онҳо гурезам?

Фиқҳ – илм оид ба қонунҳои шариати ислом.

Фитрок – тасма ё чармест дар ақиби зини асп барои бастани бори аспсавор.

Фуруд – паҳлавони «Шоҳнома»

Хад – рухсор, гуна, чеҳра.

Хазаф – сафол, кӯзаи гилӣ.

Хазиб – ҳизобкарда, ҳинокарда, рангинкарда.

Халил – лақаби ҳазрати Иброҳим (а).

Харқ – пора кардан, даронидан.

Харос – осиёи аспӣ аст, ки дар вай чанд сарасп баста мегардонданд

Хатиб - касест, ки дар масҷидҳо хутба (вазъ, насиҳат) мехонад

Хатти ибро – ҳуҷҷате, ки дар сурати байни худ созиш кардани даъвогар ва ҷавобгар аз номи онҳо тартиб дода мешуд.