Таҳлили асари хамосавии муғулӣ (соли 1240 тартиб дода шудааст) ва бо номи чинии Юан-чао би-ши аз ҷониби мутахассиси пешбари рус маълум аст, тамоми мундариҷаи соддаи онро нишон медиҳад, зеро он ҳадафи муттаҳид сохтани мардумро зери ҳукмронии хон, тамоми ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои хон ва ёварони ӯро танҳо дар забт ва тақсим кардани ғанимати ҷанг ё шикор муайян кардааст.
Яке аз ҷанбаҳои манфури ин ясаи дашт дар он буд, ки наздикон ё нойонҳои шоистаи хон ҳуқуқи озодшавӣ аз нӯҳ ҷиноят (танҳо ҷиноятҳои вазнинтарин, аз ҷумла қатли одам, ҷиноятҳои хурд ба инобат гирифта намешуданд). Аз ин рӯ, ба андешаи мо, вақте ки шахсони боэътимоди сарони давлатҳои муосири минтақаи пасошӯравӣ барои ҷиноятҳо (аз ҷумла коррупсия), ҳатто аз ҷониби судҳои муосир ба ҷавобгарӣ кашида намешаванд, пас ин тааҷҷубовар аст, ки маҳз чунин қоидаҳои даштии кӯҳнашуда то ба асри XXI низ расида омадааст.
Нигаҳдори асосии ясаи муғулҳо баъди марги Чингизхон, писари дуюми ӯ Чағатой буд, ки Варорӯд пас аз тақсими империя аз ҷониби хони бузург мулки ӯ гардид.
Калимаи бахши, ки аслан ба зоҳидони буддоӣ ишора мекунад, дар давлатҳои муғулон маънои нав «котиб, мансабдор»-ро гирифт.
Унвони «бахшии бузург», яъне сардорони маъмурияти мулкӣ дар минтақаи мушаххас, ки бо номи чинии тайшӣ ифода шудаанд.
Бо вуҷуди иштироки васеи намояндагони халқҳои фарҳангӣ дар давлати муғулон, Чингизхон то охири умр ҷодугар (шаман) боқӣ монд, аз ин рӯ, маъмурияти ҳарбӣ ва мулкии империяи нави бодиянишинро ташкил карда, мансаби бики-ро (мақомоти олии динӣ) дар байни худи муғулҳо нигаҳ дошт.