Синну соли духтуре, ки Раънои Носир аз рўйи ў шуда, аз шавҳараш ҷудо шуд аз ҷавонзан даҳ сол калонтар аст.
Умуман, ин суханони Раънои Носир будаанд, ки ба дугонааш Фарангис гуфта будааст.
Аслан панҷ духтури маълумоти олидоре, ки дар айни вақт дар беморхона кор мекарданд, аз рўйи синну сол ба суханони Фарангис мувофиқ намеомаданд. Се нафари онҳо то сисола буда ду нафарашон аз панҷоҳсола боло буданд.
Танҳо ба талаботи тафтишот ҳамон духтури маълумоти олидоре, ки аз кор рафта буд, ҷавоб дода метавонист.
Муфаттиш бо қалами сиёҳ ному насаби ўро дар ҳалқа гирифт: Қурбонов Ғиёс Аслович.
– Ба фикрам, сари фаъолияти ҳамин кас майна об карданамон лозим, – гўён муфаттиш номаро ба дасти лейтенант Зиёев дод.
Зиёев чашм болои саҳфа бурда, номи нафареро, ки дар иҳотаи ҳалқаи сиёҳ афтида буд, хонда гуфт:
– Сари фаъолияти Қурбонов.
– Муқоиса намоед, дигарҳояш ба талаботи мо ҷавоб дода наметавонанд, агар дар асл Раънои Носир ошиқи аз худ даҳ сол калонтаре дошта будааст, танҳо аз рўйи синну сол Қурбоновро санҷидан лозим.
– Майлаш, месанҷем.
– Акнун номаро бо худ бигиру ҳамроҳи Акбар Ҳакимович як бори дигар онро санҷида бароед.
– Хуб шудаст, – гўён лейтенант Зиёев номаро гирифту аз дар берун шуд.
Баъди рафтани Зиёев, Бобо Самад боз парвандаи ҷиноиро аз сейф берун овард ва коғазҳои дохили онро варақ зад. Ҳар он чӣ ки болои лисон омада буд, гувоҳи зиндагиномаи Раънои Носир буд. Ҷавонзан ҳолномаи ниҳоят пурпечу тобе дошт. Аз рўйи маълумоти ба дастомада Раънои Носир дар Зартеғ ба воя расида, бо Салим ном бачаи ҳамдеҳааш издивоҷ намуда будааст. Ба ҷуз овозаҳои дигаре, ки то ин вақт дар атрофи номи ҷавонзан давр мезад, аз рўйи нишондоди Фарангиси Қодир сабаби аз шавҳар ҷудо шудани Раънои Носир маҳз ҳамон духтур гашта будааст. Ҳатто бо мўйсафед Ёқуби Соиб издивоҷ намуда, ҷавонзан муносибаташро аз Ғиёс, ки боиси бадбахтӣ дар зиндагиаш гардида буд, накандааст.