Якбора дастон аз зери остинҳо бурун омаданд ва тасбеҳ алвонҷ хўрд. Қозӣ тасбеҳро андар ҷайби бағал андохт ва осемаву парешон атрофро аз назар гузаронд; чунон буд, ки ҳолиё тозон кўчабоғи зиндаро меравад; то ҷое метозад, ки меҳмони «олиқадр» рў ба рў ояд.
«Қозибобо!»
Шунид садоро қозӣ Исохон, аммо нашинохт. Шинос ин овоз, аммо соҳибаш маълум нест. Нанигашт.
«Қозӣ Исохон!»
Боз нигоҳ накард ў.
«Қозикалон!»
Якбора барнагашт, балки гўшайи чашм андохт. Ишорайи дасти болойи садогарро надид. Он кас даст бар китфи чанде зада, якбара карда ба ҳадтаноб расид: «Қозиюл қуззот!»
Гарчӣ ў қозиюл қуззот набуд, аз чунин ном гирифтани фарде шодмон гашта рў ба пас овард, ки шояд аз «меҳмон» хабаре орад, шоир Туғралро дид, ки дар чандин маросиму маъракаҳойи қозиёна ширкат варзида буд.
— Қозийи мўҳтарам, иҷозат ҳаст, ки ман мазори Шамсиддинро зиёрат кунам?
Қозӣ абрў чин кард: «Масхарабоз!» ва гиреҳи абрў накушода фармуд:
— Мурдаву мазор гурехта меравад?
— Намегурезад, қозибобо, ман азм карда аз Кўҳистон омадам ва намедонистам, ки шумо ба Наврўз чунин омодагӣ мебинед.
— Чӣ гуна Наврўз?
— Магар Наврўзро ҷашн намегиред? Маро чунин гуфтанд.
— Туро гўл задаанд, гумроҳ кардаанд.
— Мо кўҳистонӣ-дия, ҳанўз ҳам ба суханони шумо барин шаҳриён бовар мекунем… Иҷозат нест?
— Баъди гусели меҳмонони олиқадр худам туро ба он мазор мебарам…
— Ҳааа-а… Сингори худатон меҳмонони олиқадр меоянд?
Агар ин хел, гўр ҷудо, гурхона ҷудо, қозӣ.
Баъди чунин гуфтугўй қозӣ бо остини ҷомайи фохир бинӣ пок кардан гирифт. Шоир донист, ки димоғи қозӣ сўхт ва бинийи бузурги ба бинийи бўйгирифтайи қўчҳо монандаш ба хориш даромад, ки онро ором кардан саҳл нест. Оҳиста, чунон ки миёни издиҳом даромада буд, бурун омад. Аз дур менигарист, ки қозӣ беқарор ва лаб меҷунбонад; ба бадӣ ё ба некӣ, равшан набувад, вале аён, ки ғазабаш ба рўяш зада: бунафшранг.
Беқарорийи Туғрал иҷозат намедиҳад, ки биравад аз ин манзил.
Бо вуҷуди дили қавӣ ва солим доштанаш андешаҳойи парешон ва пуртаҳдиду риққатовар осуда намегузорад. Замона хунрез аст; агар дўш Шамсиддинро куштанд, имрўз чандеро кушанд ва фардо зиёд касонро.