— Ин хел нагўед, дар ҳалқатон ме... Не! Дарме... Яъне дармемонад.
— Монад-э, монад-э! Рўм сиёҳ, монад-э! Ин чихелин шў будааст, ки ҳамин хел париро, фариштаро партофта, ғайб мезадааст.
— Ўй! Шумо шабкапўшҳо, ҳамаатон ҳамин хел? Дарвозаи бозро, ки дидед, сар халондан мегиред?
— Рўмо сиёҳ! Шумо аз он занҳо не-дия! Шумо маро намешиносед. Ана ҳамон кас маро хуб мешиносанд. Ҳоло аз чашмаки дарвоза нигоҳ карда, чунон хурсанд мешаванд, ки... Бубахшед!
Ман рафта бо кафи даст чашмакашонро мепўшам. Ку бинем, то чӣ андоза шумо ин пиразанро хуб омўхтаед?
— Накунед ин кора! Барои ёриатон, ки дардмандонро: кару кўру шалҳоро аз дари мо дур кардед, як умр миннатдор мешавам.
Шумо ҳамчун одами хуб, дар замони «Бизнес» гўед, ки хизматонаатон чанд мешавад?
— Ман аз шумо хизматона намегирам. Ин вазифаи ман буд.
Бо илтимоси ҳамон пиразан ман ин ҷо омадам. Ў аз шумо шикоят накардааст, балки аз маризҳои бедармон шикоят кард, ки ҳама ҷоро ифлосу бадбў кардаанд. Калонсолон рў ба девор доман паҳн карда, беибо мешинанд; зеро набояд домонашон бенамоз шавад.
Бубахшед барои чунин берўйиам! Ба ҳар ҳол ман бояд чашмаки дари ўро дорам, то худатон бинеду фаҳмед, ки пиразан ба шумо эҳтироми зиёд дорад.
— Накунед ин корро! Вағғида, ба рўятон медавад!
Чарминаи сиёҳи аз даврони гузашта мондаро, ки то ҳол пешорўйи Саврӣ кушода медошт, зери каш зад ва тез қадам монда кафи даст бар чашмаки дар пахш кард.
— Ҳа, Шамсулло! – дарро боз накарда садо баровард ў ва давоми суханашро баъди аз даричаи дарвоза сар баровардан гуфт: – Намғаи нав?
— Ёд кардам, янга!
— Ёд кардагӣ одам зуд-зуд хабар мегирад-дия!
— Кор бисёр. Як маҳаллаи хурд бошад ҳам, дарди бахайр.
Чунин ба назар мерасад, ки ҳама дузду кисабур дар ҳамин тангкўчаҳо ҷой гирифтаанд.
— Инту нагўед, Шамсулло! Ин макони одамони бобаракат, рўзидеҳ! Шабу рўз хоб накарда шаҳрро аз нон таъмин мекунанд.
Ҳамин хел намебуд, шўйи Саврихон як одами даркорӣ шуда намемонданд. Овозаашонро шунида аз тамоми гўшаву канори мамлакат, ҳатто аз кишварҳои ҳамсоя маъюбу маризҳои шифоталаб меоянд. Аммо мегўянд, ки он касро ба Ҳирот ё Ҳамадон хонданӣ фиристодаанд. Чунон хапу дам ва махфӣ, ки ҳатто зану фарзандашон намедонанд.
— Чӣ гуфтед, ҳамсоя – хола?