г) типи суст, ки дар он мувозинат ва серҳаракатӣ равшан ифода намеёбанд, меланхолик мебошад.
Ба одами соҳиби типи зӯри фаъолияти асаб хос аст:
а) қобилияти баланди корӣ чӣ дар таҳсил ва чӣ дар фаъолияти меҳнатӣ; б) фаъолӣ, ғайратнокӣ, суботкорӣ, қобилияти бартараф намудани душвориҳо; в) мустақилӣ, ҷасурӣ ва боварии қатъӣ; г) осон аз саргузаронии ин ё он маҳрумӣ (гуруснагӣ, ташнагӣ, дард) ва қобилияти ба осонӣ аз қонеъ намудани талаботҳои худ даст кашидан; д) аксуламалҳо ба зарбаҳои рӯҳӣ зӯр, ифоданок, вале кӯтоҳмуддат ба вуҷуд меоянд.
Чунин хусусиятҳо ба одами типи сусти фаъолияти асаб дошта хосанд:
а) қобилияти пасти корӣ, бефаъолиятӣ ва сустӣ; б) беҷуръатӣ, эътимод надоштан, майли шубҳа кардан, талқиншавандагӣ ва гапдароии аз ҳад зиёд; в) тоқат надоштан ба маҳрумиҳои гуногун (гуруснагӣ, ташнагӣ, дард); г) аксуламалҳо ба зарбаҳои рӯҳӣ на чандон қавӣ, вале нисбатан дуру дарозу кашолёфта ба вуҷуд меоянд; д) ҳангоми ҳаяҷон худро гум кардан; е) тарсу ҳарос аз душворӣ ва кӯшиши аз онҳо раҳо ёфтан; ж) карахтии ҳаракату қиёфа.
Аломатҳое, ки аз қувваи кофии боздорӣ ва мувозинати протсессҳои асабӣ шаҳодат медиҳанд, инҳо мебошанд:
а) худдорӣ дар вазъияти душвор; б) қобилияти нишон надодани ҳаяҷон;