Зеҳн
Мероси хаттии бостон

Ҷилде аз силсилаи «Тоҷикон дар масири тамаддун» (Китобхонаи миллии Тоҷикистон, Маркази тоҷикшиносӣ, 2013). Дар он осори хаттии бостонии ниёгони тоҷикон – адабиёти паҳлавӣ («Бундаҳишн», «Ардавирознома», «Ёдгори зарирон», андарзномаҳо ва ғ.) ва катибаҳои шоҳони Ҳахоманишӣ бо тарҷумаи тоҷикӣ ва тавзеҳот гирд оварда шудаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 14 ноябри 2026 · 314 саҳифа

ТаърихФарҳангАдабиёт
Аз аввал хондан

II5

  1. Худой бузург аст, Аҳурамаздо, ки ин зебоиро, ки дида мешавад, офарид, ки шодиро барои мардум офарид, ки хирад ва далериро дар Дориюшшоҳ гузошт.
  2. Дориюшшоҳ мегӯяд: «Ба хости Аҳурамаздо, ман ин сон ҳастам, ки дӯсти ростӣ ҳастам, бо нодурустӣ дӯст нестам; хости ман он нест, ки нотавон ба хотири тавоно ба бедод тан диҳад; хости ман он нест, ки тавоно ба хотири нотавон ба бедод тан диҳад.6
  3. Ростӣ: Ин хости ман аст; ман дӯсти марди дурӯғгӯй нестам; ман тундхӯ нестам; он чӣ дар як мунозиа7 барои ман рух медиҳад, онро бо қувват дар андешаам пос медорам, бо қувват худро маҳор мекунам.
  4. Марде, ки ёрӣ мекунад, ӯро баста ба ёрияш мепоям; он ки осеб мерасонад, ӯро баста ба осебаш танбеҳ мекунам; на маро ком аст, ки марде осеб расонад; на маро ком аст, ки агар касе осебе расонад, танбеҳ нашавад.
  5. Он чи марде дар бораи марде мегӯяд, он маро қонеъ намекунад, то он ки гувоҳии ду танро бишнавам.
  6. Он чӣ як мард мекунад, ё ҳангоме ки чизеро баста, ба дороияш меоварад, ман хушнуд мешавам ва хушнудии ман бисёр аст ва розӣ ҳастам.
  7. Қувваи дарки ман ва идораи ман бад-ин сон ҳастанд, замоне, ки бубинӣ ё бишнавӣ, он чи ман дар кох ва дар урдугоҳи сипоҳиён кардам, ин ҳамон тасаллуте аст, ки ман дорам бар рӯҳам ва қувваи даркам.
  8. Ин тасаллут, ки ман дорам, ҳамон чизе аст, ки ҷисмам метавонад бикунад: дар мақоми ҷангҷӯ ҷангҷӯи хубе ҳастам, ҳамин ки қувваи даркам ҷои худро биёбад; ҳангоме ки як ёғиро мебинам, вақте ки ӯро намебинам,8 ба юмни қувваи даркам ва иродаам бар тарси худ ғалаба мекунам.
  9. Замоне, ки як ёғиро мебинам, монанди замоне, ки ӯро намебинам, ҳам бо дастҳо ва ҳам бо поҳо варзида ҳастам; дар мақоми саворкор, саворкори хубе ҳастам; дар мақоми камондор,9 камондори хубе ҳастам, чӣ пиёда чӣ савора; дар мақоми найзадор, найзадори хубе ҳастам, чи пиёда чи савора.
  10. Ин вижагиҳое аст, ки Аҳурамаздо ба ман бахшид ва ман тавонистам онҳоро ба кор гирам:10 ба хости Аҳурамаздо, он чӣ кардам, бо ин вижагиҳое, ки Аҳурамаздо ба ман бахшидааст, онро кардам.
  11. Эй марди ҷавон!11 Қотеона бигӯ, ту чӣ гунаӣ, чӣ вижагиҳое дорӣ, садоқати ту чӣ гуна аст; некӣ тасаввур накун, он чиро ба гӯшат мерасонанд, ҳатто ба он чи душман ба ту мегӯяд, гӯш фаро деҳ.
  12. Эй марди ҷавон! Он чӣ тавонманде мекунад, хуб тасаввур накун, он чи нотавоне мекунад, ҳатто ҳамонро бубин, эй марди ҷавон [...]; [...], ки аз ҳад бигзарад [...] [...] ва ба далели хушбахтӣ бедасту по набошад [...], ки комёб нашавад[...]
    III
    Гаубаруваи12 патисхуварӣ13 ҳамлкунандаи найзаи Дориюшшоҳ аст.
    IV
    Аспачанаи пешкор таркиши Дориюшшоҳро нигоҳ медорад.
пешина
аз 314
навбатӣ