МАН БА Ӯ КӮМАК КАРДАМ

Муаллим яке аз шогирдонро наздаш хост ва гуфт:
– Рост бигӯ, бидонам, саволҳоеро, ки бароят вазифа дода будам, худат анҷом додӣ, ё кадом каси дигар?
Шогирд лабханде заду гуфт:
– Устоди азиз! Падарам анҷом дод.
– Ба танҳоӣ?
– На, ман ба ӯ кӯмак кардам.

МАН БИАНДОЗАМУ ТУ БАРДОРӢ

Бачае пӯсти харбуза мехӯрд. Рафиқаш гуфт:
– Ин чӣ разолат? Дур биандоз!
Бача:
– Ҳа, мехоҳӣ, ки ман биандозаму ту бардорӣ?!

САРКАШ

Писараке гирякунон ба модараш гуфт:
– Анор мехоҳам, анор!
Модар:
– Ҳап кун, вақти анор хӯрдан нест, вагарна мисоли харбуза гирифта, дар замин мезанамат, тика-тика мешавӣ!
– Модар, харбуза бите! – гуфт писарак.