Дигарӣ ҷавоб дод:
– На, чӣ тавр? Чӣ кор мекунад?
Ба шӯхӣ гуфт аввалӣ:
– Ҳар вақт ки бо хашми зиёд чӯби дасташро меларзонад, ман мисли ҷин аз наздаш нопадид мешавам.

МАЪЛУМОТИ ШАРИКӢ

Писараке даъво дошт:
– Ману падарам аз тамоми чизҳои дунё хабар дорем.
Касе пурсид:
– Агар ҳама чизро донӣ, бигӯ, ки дарозии хатти устувор чӣ қадар аст?
Писарак ҷавоб дод:
– Чизҳои бузург ба падарам дахл доранд.

АЗ МАЪЛУМОТИ МАН ИСТИФОДА БАР

Марде ҳамроҳи писари хурдсолаш ба шаҳри бузурге омад. Писар аз падар савол кард:
– Падарҷон, ин манорро барои чӣ обод кардаанд?
– Намедонам.
– Чӣ бинои бузурге, аз кадом идора бошад?
– Намедонам.
– Ин иморати калонро дар чӣ вақт обод кардаанд?
– Намедонам.