— Офарин писарам, аммо чаро то ҳол дар ин бора ба ман чизе нагуфтӣ?

— Э модарҷон, ман ягон кори шоистае накардаам, ки ба шумо бигӯям.

— Чӣ тавр? Тифлеро аз марг наҷот додӣ. Оё ин кори шоиста нест?

— Албатта, кори шоиста аст, вале ӯро худи ман ба ҳавз афтонида будам.

ДАЛЕЛИ МАЪҚУЛ

Падар ба писарам:

— Бачаҷон, чаро дар вақти дарс сари худро давр медиҳӣ?

Писар:

— Барои он ки дарс ба фаҳмам бишиназад.

Падар:

— Ин кор ба сарро давр додан чӣ робита дорад?

Писар:

— Охир, вақте ки чизеро бо зарф меандозанд, онро меҷунбонанд, то дар он ҷой гирад.