Буз ба савганди шағол бовар кард:
– Пас ин кори кист?
Шағол гуфт:
– Ба назарам, ин кори гург аст. Ба хонаи Гург рав. Зӯр бошӣ, бо Гург биҷанг!

Гург дар хона ҷӯраҳояшро меҳмон карда, нақл мекард, ки чӣ хел бачаҳои бузро култ-култ ба мисли об фурӯ бурд. Бузак давида-давида ба хонаи гург омада, парида, ҷаҳида ба боми гург баромада бо асабоният бо чор пояш так-тук, тук-тук, тук-тук задан гирифт. Тамоми рӯи фарши хонаи гург пури хок шуд. Ба чашми меҳмонони гург хок даромад. Аз тук-туки ногаҳонӣ гург дар ғазаб шуда сарашро аз хонааш берун бароварда гуфт:

– Кист дар бомаки ларзонаки ман?
Хок мерезад дар ошаки явгонаки ман?
Ошаки явгонаки мо шӯр шуд!
Меҳмонаки азизи мо кӯр шуд!

Буз ҳам овозашро баланд карда, бо асабоният гуфт:

– Манам, Бузаки ҷингилапо,
Мезанам ба ҳар чор по!
Кӣ хӯрдаст Алӯли маро?
Кӣ хӯрдаст Булули маро?
Кӣ хӯрдаст Хиштаки Сари танӯри маро?
Кӣ хӯрдаст Болошинакамро?
Кӣ хӯрдаст Таҳшинакамро?
Кӣ хӯрдаст Тоқчапаракамро?