---

Дар назди донишмандон оҳиста сухан бояд гуфт. Агар илоҷаш бошад, ором бояд нишаст.

---

Аз меҳмон асло боло нашин. Чизе дар кулбаат дошта бошӣ, пеши меҳмон барор. Меҳмон ба хонаи ту фиристодаи Худо аст.

---

Ба касони номувофиқ асло ҳамроҳ нашав. Бо чунин одамон ҳамсӯҳбат нашав. Аз чунин касон худро канор гир.

---

Ба фарзанди худ меҳрубон бошу ба ӯ касбу ҳунар омӯз.
Ба ӯ номи писандида гузор. Хонадораш бикун. Инаст қарзи падарӣ барои фарзанд.

---

Фарзандонро, хоҳ бад бошаду хоҳ нек, як бишумору ба роҳи рост ҳидояташон бикун.

---

Ватани худро, миллататро, падару модаратро асло наҳ (танқид, бадгӯӣ) макун.

---

Ба ҳайвоне, ки дар хонаат дорӣ, беҳуда ҷабр накун.
Онҳоро беобу хӯрок намон. Агар баста бошанд.

---

Сайёдӣ кори мушкил аст. Охираш ба кас хорӣ меорад.
Барои сайёд шудан андеша бояд кард.

---

Ба саросемагӣ кор накун, ки оқибаташ бароят зиёновар аст. Чӣ тавре мегӯянд:

Аспи тозӣ оқибат хорат кунад,
Марди оқил бо сухан борат кунад.
Ин сухан бовар бикун, ҷони ширин,
Таънаи бисёр абгорат кунад.