НАРИМОН БАҚОЗОДА

Наримон Бақозода 26 январи соли 1935 дар шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст.

Соли 1960 факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро бо баҳои аъло хатм намудааст.

Наримон Бақозода аслан барои бачаҳо офаридааст. Асарҳои ӯ дар маҷмӯаҳои «Гулдара» (1969), «Шеърҳо, афсонаҳо, чистонҳо» (1971), «Сурнайчӣ» (1975), «Оши ҳалол» (1978), «Дафтари мо кони панҷ» (1985), «Алифбои дилкушо» (1997), «Сайри боғи даҳ адад» (2006) интишор ёфтаанд.

Муаллифи се операи нахустини тоҷикӣ барои бачагон — «Хонаи Заргӯшбибӣ» (1986), «Чингилапо» (1987), «Сӯзанда не, созанда шав» (2002).

Наримон Бақозода ходими шоистаи фарҳанги Тоҷикистон. Аълочии маорифи Тоҷикистон. Бо медали «Барои меҳнати шуҷоатнок» мукофотонида шудааст.

Аз соли 1974 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд.

Соли 2009 аз олам даргузашт.