«— Ай мӯйсафеди беозор, инҳо ба ту коре наметавонанд кард!».

« — Нигоҳшон сардай, вуҷудшон бедардай!».

«— Душмана ба ханда бикуш, сахӣ шав».

«— Сириштаи бухл бошанд чӣ?».

«— Ба Худойи азза ва ҷалла биспоршон».

«— Ситораҳои осмониро беҳирадон куштаанд».

«— Аҳли дард ба зинайи хештаншиносӣ печидаву нолида-нолида мерасад».

«— Бузургмардо, моро дар бағал бигир!».

«— Худо ёри Шумо бод!».

«— Ҳабиби бандагон, порсоям, яке дастам нагирӣ, расвоям!».

«— Ло илоҳа Муҳаммадун Расулуллоҳи илаллоҳу (р)»

«— Ё Ҳазрати Баҳоваддини балогардон!»

«— Ё Ҳазрати Шоҳи Хомӯш!»

«— Ё Ҳазрати Мавлоно!»

«— Мадад, ай Хоҷа-Мӯъмин!»

«— Чорае, Хоҷа-Сартез!»

«— Аз хиёлат фориғ найем, Шайх Муслиҳиддин!»

«— Бузург меҳр дорем ба ту, Бурҳи сармаст!»

«Дар намоз ёдат мекунем, Ҳазрати Султон Увайси Қаранӣ!»

«— Ё Алӣ!»

«— Ё Сайф!»

«— Ё Зулфиқор!» Ҳар балову ҳар қазойе пеш ояд, дафъ кун, парвардигор!»

— Ба об афсона гуфтӣ?! — боз бозӣ доронд тозиёнарув каштал кашид ҳофизро. Биҳез, ҳаромӣ!

— Ғаюр! Фуромада бубанд дастҳоша!

— Зуд бош!

— «Падруд, ай Панҷрӯд!»

Ва дастони ҳофизро ба пушташ баста, думбураша зери дандонҳош гузошта, пешопеши аспҳо бурданд. Баҳманруд мавзеъе буд озодаву биҳиштосо. Оне, ки борҳо