Убайдулло нақш меканд болои сангҳо дарду доғи мардуми ғамзадаро заррае бошад ҳам, сабукӣ мебахшид. Рӯздармиён медид, ки осеби аҷал инсонҳоро банавбат орди замин мекунад. Ва катибаи мазорашонро ӯ нақш дар санг меканал. Ҳокимони сиёҳрӯро гарданкач мебинад. Аз вуҷуди соҳибони хомӯши катибаҳо мегӯй ин оҳанг мехезад:
Бигзор то бигирям, чун абр дар баҳорон,
К-аз санг нола хезад рӯзи видоъи ёрон.

Бале, катибаҳои мазори деҳаро ӯ аз ёдномаи пайвандоншон ҷӯставу дарёфта, бидуни миннатпазирӣ аз дастмузд рӯ тофта, аз раҳи савоб дар санг лавҳаи ёдгорӣ мегузорад. Пайвандон баъди зиёрати азизон аз баланди сабук мефуроянд.

Амали сангтароши маюбро мепазируфтанд, вале аз садамаи тақдир ба ӯ дилашон месӯхт. Бачае, ки мӯрчаро намеозурд, ба чӣ ҳол афтид? Киро бовар меомад, ки ҷавони хушлаф-у бохунар умре бимонд аз баҳру бар?

Ба ҳафт пушташ борони раҳмат меборид.

Дар чорсӯи деҳа Убайдулло раҳгузар Рушангулро дид. Манъ кард, ки духтар ба истиқболаш омад. Нимтана буд, сиҳат намуд. Хандаи базеб даври лабонаш сайргар, гуфтаниро гум кард. Бағайрат ба паҳлӯ хондаш. Рушангул аз ҳаё шармид, ки нафасе ранг бохта, пеши дар ноҷунбон истод.

• Муборак шавад, мошини нав?
• Худоро шукр.
• Камнамой.
• Ту пойи равон дорӣ, биё.
• Чашмони бадро чӣ кунам?
• Натарс, бебок биё.
• Месӯзаму бедуд, лаҳчай таки дегам.
• Сӯхтаҳоро боронам.
• Як сангӣ хушрӯ битарош.
• Барои кӣ?
• Болои гӯри амаам холист.

Раҳи мошинро чароғаки сурхи гузаргоҳ баст.

• Ҳӯ, ҷуфти кабӯтари шохи чинора дидӣ?
• Ҳо.
• Мо ҳам рӯзе ҷуфт мешавем...