Ҳама ҷо — қолинпеч. Субҳу шом, нимашабу рӯз бо мавҷгираки гирдашакл аз тамоми ҷаҳон наворҳои пуртаҳлукаро соатҳо менигараду ганабаш мебарад. Гоҳе занаш мисли ҷуволи коҳ кашида-кашида ӯро то бистараш мерасонад. Қандилҳои булӯр шашпару пошида, ба хонаҳо нур мерезад. Болои дастархони густурда танҳо шири мурғу ҷони одам ё тухми анқоест.

Дар қисмати чап толори варзиш, ошхона, гармобаи сангин, андарунаш обӣ (сауна), бадрафтҷо ва ҳезумхона сохта шудааст. Ҳа, толори варзиш аз майдони марказии пойтахт камӣ надорад. Ҳа, дар миёнаи ҳавлӣ аз кошинкорӣ фаввора ҷорист, ки обаш софу зулол, мисле аз қаъри чашма бурун меояд. Замини фаввора бо гулҳои рангоранг дар талъати моҳи шомхӯрда чӣ зебидаҳо дошт. Хидматгор лӯлидухтар Ҳайро «панд» омӯхта буд, ки то хусбидани охирин хонавода бедор меистад. Лӯлидухтар оҳиста-оҳиста омада, фаҳмиданӣ буд, ки чароғ бардӯруг гирён бошад, ӯ ба ҷойхобаш биравад, ки субҳ талоши нав меҳмондориҳо сар мешавад. Не, Абӯхайр Меъроҷиддин ӯро надод, ба даври миз шишта, тарҳ мекашид ё маблағ мешумурд. Ҳайро чаппасар ҷониби хонаи хобаш давид ва рӯ ба тирезаи ҳуҷандаш миҷҷа таҳ накарда бедор истод.

Вазнин бархост Абӯхайри Меъроҷиддин. Акси хешро дар ойнаи панҷарагули сақф дид: маҳзун, саргардон, саҳл пакарнамой. Ним пиёла майи лолагунро ба гулӯ рехту оҳе сард кашид. Нангу номус ӯро азият медод. Э, ҳамон Азим кияст, ки худро дар муқобилаш зор даребад? «Не!» — хитоб зад бар худ, — «Мардак сараш мераваду гапаш не!» Заҳри сухани одамон варо мекушад. Зап ё марди хуб зуд харидор меёбад. Афтандил, ки гӯё дар биҳишт мезияд, ба бева зор ҳам нест. Аламаш ҷӯшид, ки дар бозӣ Азим бибридаву Абӯхайр паси дар монд. Ҳастагимаш каме рафъ шуд ва бо ин қадар дорой гуморид намемирад. Хуб чияш намерасад, ё мурдақоҳак хӯрдааст, ки бармаҳал бимирад?

Ёфт ҳамон тоберо бояistӣ Азимро чаппагардон бикунад. Дар пеши чашмони ӯ писараш Автандилро ба хориҷи дур мефиристад. Бигзор, он ҳангом аз рашку ҳасуд ҷобаҷо бимирад. Баъд мефаҳмад, ӯ чӣ гуна одамест.

Муаллимаи хусусӣ киро кард, ки ба бача забони англисӣ биомӯзад. Тамара Васильевнаи бечора як мавзӯъро даҳ маротиба мефаҳмонид, ба каллаи калони Автандил ҳарфе намедаромад.