Тамоми бузургони дунё азоб мекашанд. Онҳо дар азоб ҳамеша Худоро ёд мекунанд. Худованд азобҳову гуноҳон ҳамаро мебахшад. Вой бар ҳоли бои, ки Худоро фаромӯш кардааст.

Таваккал ба Худо. Ҳарчӣ бодо бод.

Миёни табақаҳои гуногун пурсӯҷӯҳо гузарондам. Баъзеҳо ба ҳолаш меҳандиданд. Хандаҳои онҳоро дида меандешидам, ки ё онҳо беақланд ё боақл аз ҳама.

Хандан нафареро дида суол додам, ки онҳо аз хушбахтӣ механданд.

• Ман он қадар хушбахт нестам.
• Сабаби он қадар хушбахт набуданатон дар чист?
• Чанд моҳ боз ба дарди чашми гирифторам.
• Ба табибон муроҷиат накардед?
• Чанд моҳ боз табобат мегирам. Духтуру табиби шунидаро надаш рафтам.
• Ягон натиҷа дидед?
• Саломатиро намедонам. Ҳамин қадар медонам, ки 4-5 ҳазор доллларам сарф шуд, аммо натиҷае надидам.

Дунё бо умед аст. Ҳамааш нағз мешавад — суханҳои дилбардорона гуфта оромаш кардам.

Марде бо викор қадам мезад. Ба у наздик шуда пурсидам.

• Чӣ ҳоле доред? Саломатиатон хуб аст?
• Пеш бедард будам. Ҳозир пойи чапам раг мекашад.

Ҳамаи дардшунавии. Дидӣ, ки ҳар куҷое қадам мондам касеро бе ғам у дард надидам.

Онҳо гадо буданд ва шояд абадан гадо бимонанд. Асосан фаромӯш макун, ки мо инсонем на ғулом.

Нависандае гуфтааст, ки хушбахти олам аст, ки шабҳои тор зор-зор мегирям. Шахсан ман ин суханҳоро дарк карда наметавонам.

Зани ҳунарманде дар ҷавонӣ тифлашро мепартояд. Машҳур шуда суроғзанд мебарояд. Аммо дараке намеёбад. Ба худ қарор медиҳад, ки дигар ҳамеша наққои ғамгинро гирад,