Камбағал дар хок ҳам оромиро намебинад.

Бозор макони фанду фиреб аст.

Мағоза маконест, ки бояд онҷо касе касеро фиреб диҳад, ва пеш равад.

Риш дошта бошӣ ҳурмат дорӣ ва баръакс.

Пул решаи ҳамаи бадбахтиҳост.

Меъда сабаби ҳамаи маризиҳост.

Хариду фурӯш давом дорад.

Савдо то абад давом мекунад.

Ҳақиқатро ҳаргиз макҳоб.

Дар бораи ҳақиқат фикр ҳам макун.

• Чаро ҳақиқатро маҷӯям?
• Зеро ҳақиқат ҳаргиз вуҷуд надошт. Ҳақиқат набуд, нест ва намешавад.

Ҳақиқат ноёб аст.

Намӣ ду паҳлӯ дорад.
Ба дарахтон, боғу роғ ҷон мебахшад.
Намӣ боз одамонро ба ҳар гуна бемориҳо гирифтор мекунад.

Ҳама медонад, ки нон бебаҳотарин хӯрок барои одамон аст, лек намедонанд, ки боз заҳр ҳам шуда метавонад.

Олимон байни худ баҳс карданд, ки беҳтарин фасли сол кадом аст. Яке тобистон, баҳор сеюми тирамоҳу зимистонро тавсиф мекарданд. Ҳар кадоме фасли дӯстдоштаи худро васф мекарданд. Вақт хомӯш буд, зеро ӯ дарки маъни намуда буд. Ӯ хуб медонист, ки аввал тухм пайдо шудааст ё мург.