Тақрибан 4000 сол пеш дар Байнаннаҳрайн давлате бо номи Ошур падид омад, ки асосан ҳудудҳои 4 шаҳри воқеъ дар соҳилҳои дарёи Даҷла – Ошур, Арбела, Кулах ва Найнаворо фаро мегирифт. Ошуриҳо дертар ба Бобил ҳуҷум карда, соли 1900 то милод онро соҳиб шуданд ва Бобилро пойтахти худ эълон намуданд. Ба хотири ин шаҳр минбаъд тамоми сарзамини поёнии Даҷлаву Фуротро Бобил меномидагӣ шуданд.

Подшоҳи овозадори Бобил Ҳаммурапи (ҳукмрониаш 1892–1850 то милод), дар таърих ҳамчун шоҳи неруманди кишваркушову қонунгузор машҳур шудааст. Ӯ ниҳодҳои низомии давлаташро пуркувват намуда, қариб тамоми Байнаннаҳрайнро ба қаламрави худ ҳамроҳ намуд. Ӯ бори аввал «Маҷмӯаи қонунҳо»-и худро иборат аз 285 модда ба рӯи саҳрасанге навишта, дар маркази шаҳр гузошта буд. Саҳрасанги мазкур соли 1902 дар миёни осори бостоншиносии Шуш ба даст омада, ҳоло дар осорхонаи Луври Фаронса маҳфуз аст.

Иқтидори давлати Бобил дар аҳди подшоҳии Навуходоносори II (солҳои 605–562 то милод) хеле афзуда, дар марҳилаи дуюми эҳёи он сарзаминҳои Сурия, Митониён, Киликия, Байтулмуқаддас ва Финикия тасхир гардиданд. Навуходоносор шаҳри Бобилро таҷдиду навсозӣ намуда, қасри шоҳӣ, маъбади Мардук, девори баланди шаҳристон ва Боғи муаллакро бунёд намуд. Дар ин давра Бобил ба яке аз давлатҳои тавонотарини шарқ табдил ёфт. Вале соли 539 то милод ҳангоми ҳукмронии Куруши Кабир эрониҳо Бобилро тасхир карда, онро як вилояти тобеи давлати Ҳахоманишиён карданд.