Ҳамсояҳо ва ақрабои хаста аз ин як рўзи тўлонии сўгворӣ ба хонаҳои худ баргаштанд ва ҷамъият сареъ пароканда шуд. Кўчаи танг монду духтарҳои моту мабҳути Моҳистон, ки аз баргаштан ба он хонаи бемодар метарсиданд, гўё нофашон то ҳол бо раҳми модар пайванд буд ва акнун бурида шуд.

---

Санам дар остонаи даромадгоҳи хонааш аз таксӣ берун омад. Ў маъмулан дар оғози хиёбон аз мошин пиёда мешавад ва даҳ дақиқа то хонааш қадам мезанад, вале ҳоло ҳавсалаи пиёдагардӣ надошт, ошуфтаву парешон ба назар меомад. Ду бор аз дами дари вурудӣ пас гашт, бори аввал вақте хост шолу болопўшро ба зарфи партовгоҳ андозад, бори дувум ба партовгоҳ баргашт, то номаи холаро аз ҷайби болопўш бардорад. Аз боргунҷи бузурги партовгоҳ бўйи баде ба атроф паҳн мешуд, лашкари магас бо визвизи дастаҷамъона дар фарози он зарфи бесарпўш таронаи зиндагии «борифоҳ»-ро месуруд. Санам магасҳоро канор заду даст ба зарфи ахлот фурў кард, болопўшро берун овард, номаро бардошту бо аҷала аз партовгоҳ дур шуд.
Хонаи ў дар ошёни дуюми як бинои чаҳорқабатаи қадимӣ қарор дошт, иморате дар маркази шаҳр, бо сақфи баланд ва ду утоқи хушсалиқаву дилнишин. Даромадгоҳи бино мисли хонаҳои замонавӣ чипу калиди электронӣ надошт, ивазаш бо хишти пухта бунёд шуда буд, зимистон ҳавои гарм ва тобистон ҳавои нармро ҳифз мекард. Ҳуҷраи хоб ҷевон дошту ойинаи барқад ва тахти дунафарӣ, дар ниме аз он тахт худаш мехобид, нимаи дувум то ҳол пушти касеро надида буд...